close
بلیط هواپیما
هم اندیشان پنجشنبه 29 فروردین 1392 - باشگاه هم اندیشان


  • یکشنبه 1393/12/24 - تعداد بازدید 954 مرتبه
    امید: سلاااااااام؛ می گم زمستون سال نود یادتونه؟ اون موقعی که تو باشگاه متولد شدم و شماها با هزار آرزو و امید، اسمم رو \"امید\" گذاشتین؟...
  • شنبه 1393/12/23 - تعداد بازدید 750 مرتبه
    امید: سلااااااااام؛ خوبین؟ خوبء خوب؟ خیالم راحت باشه؟... باشه! پس بریم ببینیم از زندگی بعد از هم اندیشان چه خبر؟...
  • چهارشنبه 1393/12/20 - تعداد بازدید 629 مرتبه
    امید: سلاااااام؛ می گم می دونین؟ واقعیت اینه که اگه آدمیزاد بتونه خودش رو بسازه، رو دنیای اطرافش هم تاثیرات مثبت زیادی می ذاره. چی بهتر از این
  • سه شنبه 1393/12/19 - تعداد بازدید 570 مرتبه
    امید: تازگیا؟!! دلمو شکوندی! (الکی مثلا) بابا! ما عمریه یه پا نمکدونیم برا خودمون! سلاممو ببینین چه با نمکه؟ سلااآاآاآاآم
  • دوشنبه 1393/12/18 - تعداد بازدید 924 مرتبه
    امید: دنبالم نگردین، من اینجام. سلاااااااام؛ راستش یادمه یه بار یکی داشت برام می گفت: تو کشورهای پیشرفته برا مردم جا افتاده که هر جا می رن (به
  • یکشنبه 1393/12/17 - تعداد بازدید 602 مرتبه
    امید: سلااااام؛ می گم عجب فکر بکری کردیما. منظورم اون تصمیمه اس. همون تصمیمه دیگه! که قرار شد تاثیراتمون از باشگاه تو سالی که گذشت رو بگیم.
مشاهده آرشیو کامل مطالب
کمی طاقت داشته باشید...
مشاهده تالارهای اعضا

    • حضور امید، حسین تکلو و خانم عوض زاده در برنامه اردیبهشت
    • 19 اسفند 1392
    • حضور امید، حسین تکلو و خانم عوض زاده در برنامه اردیبهشت
    • 12 اسفند 1392
    • همایش هم اندیشان دزفول ، اهواز ، اندیمشک ، شوشتر - در دزفول
    • 24 بهمن 1392
    • همایش هم اندیشان تهرانی - قرچک ورامین
    • 8 آذر 1392
    • همایش اندیشه سبز - مشهد مقدس
    • 9 آبان 1392
    • هم اندیشان در همایش بزرگداشت حافظ
    • 19 مهر 1392
    • چهارمین میزبان هم اندیشان در صداوسیما : برنامه پنجشنبه اردیبهشت
    • 18 مهر 1392
    • سومین حضور امید در تلویزیون - برنامه اردیبهشت
    • 8 مهر 1392
    • همایش هم اندیشان مشهد مقدس
    • 27 شهریور 1392
    • اولین همایش طرح همیاری بانوان هم اندیش
    • 26 مرداد 1392
    • حضور امید در برنامه طلوع
    • 1391
    • اولین تصویر گرفته شده از پیام
    • نمایشگاه کتاب تهران
    • فعالیت های شخصی و ابراز علاقه هم اندیشان
    • نمایشگاه کتاب 1392
    • نمایشگاه کتاب تهران
    • اردیبهشت 1392
    • همایش یزد هم اندیشان
    • اسفند 1391
    • اولین همایش هم اندیشان تهرانی
    • 22 مهر 1391

« برای مشاهده جدیدترین مطالب هم اندیشان به وبسایت پیام نمای شبکه چهار سیما مراجعه نمایید »


اگر در این سایت عضو می شوید ، حتما شهر خود را نیز وارد کنید.
پس از عضویت در این سایت می توانید در بخش انجمن های تخصصی به فعالیت پرداخته و با دیگر هم اندیشان بحث و گفتگو داشته باشید.

»آرشیو پیامکهای باشگاه

»آلبوم عکس خاطرات

»آلبوم فیلم

»درباره هم اندیشان

»جدیدترین خبرهای امروز

»ارسال تصاویر منتخب شما

»مرجع شماره های کاربردی


هم اندیشان پنجشنبه 29 فروردین 1392

مجموعاً 0 امتیاز از 5 توسط 0 نفر
| نظرات داده شده () | مربوط به موضوع: 1392 ، تفاوت نسل ها ،

پیام: سلام. چطورین؟ اوضاع و احوال که خوبه. خدا رو شکر. دارین راجع به اختلاف نسل ها گپ می زنین. ما هم بازی. بریم.........

******

سلام. ممکن است با بزرگ ترهامون اختلاف نظر داشته باشیم، اما باید این رو در نظر بگیریم که انسان وقتی در کنار کسانی که با او اختلاف نظر دارند، هست، به رشد فکری می رسد.

(مریم، از گلستان)

پیام: آفرین، ولی به شرطی که افراد مهارت گفتگو رو هم داشته باشن. یعنی صرف اختلاف فکری؛ رشد فکری نمیاره.

******

سلام. تا حالا دقت کردین لذتی که تو (کوفت) گفتن مامان هست، تو (قربونت برم) هیچ کس نیست!

(رویا، 17 ساله)

******

سلام عمو پیام؛ میشه بگین امسال تو نمایشگاه کتاب غرفه دارین یا نه؟

(رایحه)

پیام: روابط عمومی شبکه 4 داره یه غرفه می گیره. جور شد، بهتون میگیم.

******

سلام به هم اندیشان. من هفت ساله ازدواج کردم. مادرم یه زن روشنفکر و امروزیه و در همه موارد مشاور خوبی برای من بوده است. من به داشتن چنین مادری افتخار می کنم. باید با پدر و مادر دوست بود و به حرفاشون احترام گذاشت.

(ثریا، از تهران)

******

دم گربه ها گرم. با بو کردن می فهمن هر آشغالی ارزش خوردن نداره!! ولی ما آدم ها تا از کسی نخوریم، نمی فهمیم آشغاله...!!

(الی 19- رامیان)

پیام: آخه الی خانم، مشکل اینجاست که بعضی آشغال ها به خودشون ادکلن های خوبی می زنن. بعضی وقت ها هم برعکسه؛ جوری با ادکلن دوش می گیریم که بوی بد آشغال ها رو حس نمی کنیم.

******

سلام هم اندیشان عزیز. من همون خانم 35 ساله ای بودم که شوهرم منو با خانم های دیگه مقایسه می کرد و نگاهش رو کنترل نمی کرد و نمی کنه، ولی شکر خدا مدتیه منو مقایسه نمی کنه. فقط نگاهش رو هنوز کنترل نمی کنه. برام دعا کنید که این کارش هم بذاره کنار.

(یه همسر و مادرکه نگران زندگیشه)

پیام: میشه بگی چی کار کردی که دیگه مقایسه نمی کنه؟

******

سلام. می دونم ربطی به بحث نداره، ولی بازم می پرسم تا راحت بشم. از کجا بدونیم در آینده حتما خواستگار خواهیم داشت و ازدواج خواهیم کرد؟

(فائزه)

پیام: از هیچ جا.

******

سلام هم اندیشان. اختلاف من و مامانم فقط سر این موضوع هست که چرا هی میرم پژوهش سرا. اصلا درک نمی کنه که من از فعالیت توی اون جا لذت می برم و هم خودم رو به چالش می کشم، فکر می کنه میرم اون جا فقط برای خوشگذرونی. امید کمکم کن.

(فرشته عاشق هم اندیشان، از قرچک)

******

سلام امید و هم اندیشان. من سر لباس پوشیدن، درس خوندن و.... با پدرم مشکلی ندارم. تنها مشکلم اینه که نمیذاره سر کار برم، آرایش کنم و هر وقت بخوام بیرون برم. اصلا هم باهاش راحت نیستم و هر کاری داشته باشم، به مادرم میگم. لطفا کمکم کنید.

(نسرین، 20 ساله)

پیام: در مورد آرایش کردن که حکمش معلومه. اما در مورد بیرون رفتن و سر کار رفتن باید با پدرت حرف بزنی که منطقش چیه؟ بعیده پدری بد دخترش رو بخواد.

******

سلام گل اندیشان. مادر 45 ساله ای که نگران تربیت فرزندتون هستین، شاید اونایی که ماهواره دارن، هم اندیش نیستن تا توجیه شن، ولی در عوض اونایی هم که هم اندیش هستن، ماهواره ندارن. فکر کنم منطقی باشه جوابم. تو این یه هفته همش به فکر پاسخ به جوابتون بودم.

******

سلام آقا امید. من واقعا نمی تونم با این جمله "تفاهم یعنی توانایی تحمل تفاوت ها" کنار بیام. اگه قرار باشه تو زندگی تفاوت ها رو فقط تحمل کنیم، پس کی از زندگی لذت ببریم؟ به نظر من این اسمش تفاهم نیست، بهتره بگیم: "تفاهم یعنی توانایی پذیرش تفاوت ها!"

(شادی، از تهران)

پیام: دارم به حرفت فکر می کنم. منظورت اینه که اگه تفاوت آدم ها رو بپذیریم، از زندگی لذت می بریم؟

******

سلام به امید و مهراندیشان. امید نمی دونی چه بحث هم اندیشی راه انداختم تو مدرسه. باورم نمی شد این قدر خوب حرف بزنم. همه بچه ها دورم جمع شدن. نمی دونستم این قدر روم تاثیرگذار بودین. تازه چون میخوام مهندس بشم، بهم پیشنهاد دادن مشاور بشم. از همتون ممنون.

(زینب، از گناوه)

******

سلام داداش امید. خدا قوت. منم آمار گرفتم. تو کلاس با خودم 10 نفر هم اندیش هستن. تکید به خدا.

(مریم، دانشجو، از سبزوار)

پیام: ده نفر !!!!! خالی نبند !!!!!

******

این روزها اگه کسی گفت: من عاشقتم، بپرس: تا ساعت چند؟

(آرزو، از رشت)

******

سلام هم اندیشان. الان تو اتوبوسم. امید!، اینجا یه مرکز ترک اعتیاد هست که اسمش پیام امید! هر وقت از کنارش رد میشم، یاد هم اندیشان می افتم. راستی به دادش پیام هم سلام برسون.

(زهرا)

******

به خاطر این که از دست پدر و مادرم راحت بشم با کسی ازدواج کردم که ازش متنفرم. از پدر و مادرم نمی گذرم، خدا هم از اونها نگذره. نمی دونم امید می درجی یا نه...!!!

پیام: آخه برای چی خودت رو از چاله انداختی تو چاه؟ برای چی؟

******

انسان های شجاع فرصت می آفرینند، افراد ضعیف منتظر فرصت می نشینند.

(مرضیه)

******

بزرگ که می شوی، غصه هایت زودتر از خودت قد می کشند، دردهایت نیز. غافل از آنکه لبخندهایت را در آلبوم کودکیت جا گذاشته ای، شاید بزرگ شدن اتفاق خوبی نباشد.

(نازنین زهرا مخلصی، از هرمزگان شهرستان بشاکرد)

پیام: بزرگ شدن اتفاق خوبی است؛ به شرط آن که روحت هم بزرگ شود. آن وقت بهانه های خندیدن زیاد است. حتی بیش از کودکی. بهانه ها وقتی تکرار شوند، از چشم می افتند.

******

سلام دوستان. امید، باورت میشه دیروز یک دکتر دیدم در مطب خودش سیگار می کشید. اگه با چشمای خودم نمی دیدم، باورم نمی شد.  تازه ته سیگارش رو هم انداخت روی زمین.

(صدف هستم)

پیام: هفته پیش گفتم مشکل اصلی نسل ما پایبند نبودن به دانسته هاست. خودمون هم یه پا دکتری سیگاری هستیم.

******

سلام عزیزان. من 39 سالمه. یکی هم سن خودم و یا بزرگ تر از خودم رو که می بینم، تیپ امروزی زده، چندشم میشه. با خودم میگم با این سن و سال از خودش خجالت نمی کشه، داره ادای بچه های امروزی رو درمیاره.

(ناهیدم، مادر فاطمه و علی)

******

سلام به همه. من زیاد توی نمازم شک می کنم. تو رو خدا کمکم کنید چه کار کنم. امید منو راهنمایی کن چه کار کنم.

(آناهیتا)

پیام: آدم کثیرالشک نباید به شکش اعتنا کنه.

******

راهکار: سلام. اگه با پدر و مادرمون صاف و صادق باشیم. راستش رو بهشون بگیم. باهاشون دوست باشیم. دیگه گیر بهمون نمیدن. مثلا من اگه شماره ناشناس باهام تماس بگیره، همون لحظه بهشون میگم. همیشه بهم اعتماد دارن. منم صادقانه رفتار کردم.

(فتانه، از لوشان)

******

سلام به خونواده هم اندیش، خوبین؟ به نظر من تفاوت نسل ها خیلی شاید به  اختلاف سنی پدر و مادر با فرزنداشون ربطی نداشته باشه و بیشتر به این علت باشه که ما جوونای امروزی، حرف فقط حرف خودمونه.

(سمیرا، از میناب)

******

در این که پدر و مادرا بد ما رو نمیخوان و حرفاشون از سر دلسوزیه، شکی نیست، ولی خب اگه یه ذره محبت هم چاشنی حرفاشون بشه، بد نیست! بخصوص واسه ما دخترا که روحیمون حسااااسه. این محبت رو تو خونواده خودمون بچشیم، بهتر از جای دیگه است؛ درسته آیا؟

(دخترک با احساس منطقی! و البته 18 ساله!)

******

سلام بر مسافران کشتی هم اندیش و ناخدا امید و ملوان پیام. سرمنشا شکاف بین نسل ها نبود گفتگوی صحیح بین والدین و بچه هاست و این که اصلا وقتی برای همدیگه ندارن تا نیازهای همدیگه رو بشناسن و در پی حلش باشن و نتیجه اش دوری اعضای خانواده از هم و شکاف بین نسلی میشه.

(اسما موسی پور، از مرند)

******

سلام به امید و دوستان. چند بار پیامک دادم، پیام نمامون بر اثر جا به جا شدن تلویزیون قطع شده است، کسی توجه نکرد تا جوابم رو بده و بگه چه کار کنم. تو رو خدا بگید چه کار کنم. دیگه خجالت می کشم برم خونه داداشم. آخه هر روز به خاطر دیدن هم اندیشان میرم اون جا. لطفأ کمک!!!!

(حدیث، از اراک)

پیام: مگه میشه؟ یعنی اگه برگردونین جای قبلی، وصل میشه؟

******

سلام. یه پروژه دارم در مورد شکاف نسلی. مونده بودم از کجا مطلب پیدا کنم! ممنونم. حسابی از حرفاتون استفاده کردم.

(ندا، دانشجوی جامعه شناسی)

پیام: خواهش میشه. فقط هم اندیشان رو جزو منابعت بیار. کسی هم اگه پرسید: هم اندیشان چیه؟ بگو: یعنی هم اندیشان رو نمی شناسی؟

******

سلام. چرا دیگه از زنگ تفریح خبری نیست؟ حالا نوبت زنگ تفریحه: به خنگول میگن: چرا اسم بچه تو اس ام اس گذاشتی؟ میگه: مگه چشه؟ هر چیه از پیام که باکلاس تره!!!

(سحر، از عصمت آباد قزوین)

پیام: .... ببین اینو وقتی ماکسیمیلیانوس واسه بانو هلن تعریف کرده بود، زده بود تو کله اش. برو. برو دیگه از این اس های زیر خاکی برای کسی تعریف نکن، میگیرنت.

******

سلام عمو امید. من یه پیشنهاد دارم. میگم چطوره در مورد موضوع هفته اون هم اندیشانی که مجردن، بگن که چه توقعات و انتظاراتی در هر زمینه از والدینشون دارن و اون هم اندیشان عزیز که متاهلن بگن چه واکنش هایی از فرزندانشون در هر حوزه انتظار دارن؟ البته با توجه به پیشرفت تکنولوژی نظر بدن و در آخر، نتیجه گیری کنیم و راه حل پیدا کنیم.

(یه دختر خانوم 18 ساله)

پیام: پیشنهاد خوبیه.

******

به نظر من، همش تقصیر لجبازی ها و خودخواهی های جووناست؛ وگرنه پدر و مادرا که بد بچه هاشون رو نمی خوان. نظر شما چیه عمو؟ تقصیر والدینه یا بچه ها؟

(تبسم)

پیام: قبول ندارم. همش تقصیر جوون ها نیست.

******

راهکار: سلام امید. به نظر من ما باید به کارهای گذشته که درست نبود و والدینمون با انجام دادن اون کارها مخالف بودن، فکر کنیم و ببینیم انجام ندادن اون کارها چقدر به منفعت خودمون تموم شده.

(مصطفی و دوستش جلال از رزن، روستای جعفرآباد )

******

ببخشید. پیامکم بی ربطه، ولی مریم جان از بابلسر یه نشونی چیزی بده پیدات کنیم. منم بابلسری هستم. کلی ذوق کردم یه هم شهری هم اندیش پیدا کردم. لااقل اسم روستات رو بگو. بدونیم نزدیکی یا دور من تو محلمون فقط یه هم اندیش می شناسم.

(محدثه، از بابلسر)

پیام: تشکیل گروه های استانی هم اندیشان این مساله رو حل می کنه.

******

سلام دوستان. ما دیروز رفته بودیم تپه های شنی شهرمون. موقع برگشتن با کمک چند تا از دوستام که خودشونم هم اندیشند، آشغال ها رو جمع کردیم و تا مدرسه آوردیم. نمی دونید تمیز کردن طبیعت چه لذتی داره.

(عارفه، فاطمه، نسیم، زهره و زهرا، از شهر کویری بافق)

پیام: کاش از کارهاتون عکس می گرفتین و برامون می فرستادین. تو سایت می ذاشتیم.

******

سلام امید و هم اندیشان. داریم میریم مسافرت. به بابام میگم چرا تو بطری آب ریختی تا یخ بزنه؟ من به عنوان هم اندیش نمی ذارم. می دونی چه کار کرد با بطری دوغ، افتاد دنبالم!!!

(بهاره، 20 ساله، از تهران)

******

سلام. از خانم نرگس قلیچی و خانم شاه محمدزاده بابت مقاله "بحث داغ انرژی ها" ممنونم. خیلی عالی بود. اگه میتونین این بحث رو ادامه بدید یا چند منبع خوب واسه مطالعه معرفی کنید.

(محمدرضا، از مشهد)

******

من 52 سال دارم و مدتی است به برنامه وزین هم اندیشان علاقه مند شدم و مطالب مندرج را مطالعه می کنم.  مطالب و موضوعات مطرح شده بسیار جالب و مخصوص همه نسل ها و همه خانواده هاست. امیدوارم در اهداف و برنامه های تان موفق و منصور باشید.

(سید اکبر سیدی، 52 ساله، از ساری روستای جامخانه)

پیام: خیلی خوش آمدین اکبر آقا. حضور شما در جمع باشگاه باعث افتخار ماست. خب، دوستان پیامک اکبر آقا حسن ختام همفکری امروز بود. امیدوارم از بحث این هفته استفاده کرده باشید. هفته بعد هم موضوع ادامه داره. سعی کنیم که فقط خواننده نباشیم. یه ذره فکر کنیم و اگه به نتیجه ای رسیدیم، به نتایج افکارمون احترام بگذاریم و زیر پا نذاریمشون. یا علی.

به اشتراک بگذارید...
اين نظر توسط سیده فاطمه قاضوی در تاريخ 1392/2/3 و 12:37 دقيقه ارسال شده است

فاصله فکری والدین و فرزندان
چرا فاصله فكري والدين نسبت به فرزندانشان زياد است ؟

اختلاف بين والدين و فرزندان يا همان فاصله بين نسل ها موضوعي مهم و مورد توجه روان شناسان است؛ زيرا از گذشته تاكنون همواره اين دو نسل با يكديگر در تضاد و تعارض بوده اند. با بررسي علل اين مساله در مي يابيم كه بسياري از والدين به تصور اينكه نياز فرزندانشان صرفاً در تهيه لباس زيبا و تغذيه مناسب خلاصه مي شود، از ايجاد جو صميمانه و ارتباط دوستانه با آنان خودداري مي كنند، به همين دليل دائماً بين آنها بر سر مسائل مختلف، اختلاف به وجود مي آيد.
كارشناسان تربيتي معتقدند، پدر و مادرها به اين دليل نمي توانند با فرزندان نوجوان خود روابط صميمانه برقرار كنند كه آنان را با زمان نوجواني خود مقايسه مي كنند و انتظار دارند مانند فرزندان آن زمان رفتار كنند، حال آنكه خودشان نيز در آن ايام با والدين خود در تضاد بودند و همين مشكل را داشتند.
اين اختلاف سليقه كه در بسياري از خانواده ها به چشم مي خورد، اغلب به كشمكش و تعارض بين والدين و فرزندان منجر مي شود. چون پدر و مادر سعي مي كنند خواسته فرزند خود را ناديده بگيرند و عقيده خود را به او تحميل كنند. در مقابل نوجوان هم به هر طريقي مقاومت مي كند براي آنكه دوست دارد به خاطر دل خودش زندگي كند و سليقه، اعتقادات و ارزش هاي خود را به كار ببندد. به همين دليل نافرماني مي كند و تعارض به وجود مي آورد.
تعارض بين فرزند و والدين از سن دو سالگي شروع مي شود، چون در اين سن شخصيت بچه شكل مي گيرد و كودكان در اين زمان استقلال خود را به صورت مخالفت و «نه» گفتن هاي مكرر نشان مي دهند كه در اين حالت اگر با واكنش شديد والدين روبرو شوند و به خواسته هاي كودك توجهي نشود يا آنها را سركوب كنند، دچار شك و ترديد مي شوند و در آينده احساس بي لياقتي و بي كفايتي خواهند كرد.
در دوران نوجواني وظايف والدين سنگين تر مي شود؛ زيرا در اين ايام نوجوان از والدين فاصله مي گيرد و اوقات خود را بيشتر با دوستان و همسالان مي گذراند يا در تنهايي سپري مي كند و اگر پدر و مادر حتي در كارهاي كوچك او دخالت كنند، واكنش نشان مي دهد، زيرا آن را تهديد بزرگي عليه خود به حساب مي آورد و به طور كلي از لحاظ احساسي از خانواده جدا مي شود. نوجوان به خاطر كسب استقلال و به دست آوردن آزادي عمل در كارها و رفتار و كردار خود مي خواهد از خانواده جدا شود. نوجوان در اين سن از خانه جدا مي شود و به اجتماع پناه مي برد. در آنجا مهارت هاي لازم را كسب مي كند و تمرين زندگي اجتماعي را به عمل مي آورد، زيرا معمولاً نوجوان در خود احساس عدم امنيت مي كند و براي به دست آوردن امنيت و كسب تعادل رواني نيازمند برقراري روابط نزديك و صميمانه با گروه هاي اجتماعي و همسن و سال خود مي باشد.

اكنون كه تا حدي با موضوع مورد نظر آشنا شديم به بررسي علل اين پديده مي پردازيم :
1. تغيير و تحول گسترده در شئون زندگي
تغيير دائمي اجتناب‌ناپذير است و امري مذموم و ناپسند شمرده نمي‌شود؛ اما نبود سيستمي براي جذب تغييرات و بومي كردن آن، نابرابري دسترسي به اطلاعات، انجماد فكري درباره لزوم پذيرش تحول و بدبين بودن درخصوص مظاهر دنياي جديد، تغييرات گسترده و عميق را به عامل اصلي شكاف ميان نسل‌ها تبديل مي‌كند. تغييرات در حوزه‌هاي متنوع زندگي نظير فني، تكنولوژيكي، فلسفه زندگي و شيوه‌هاي انجام كار ، دائمي است و با گسترش ارتباطات نسل‌هاي اجتماعي به تناوب از آن بهره‌مند مي‌شوند.
پيشرفت‌ها و ابداعات جديد از هر سو زندگي بشر را در بر مي‌گيرند و نسل‌هاي جديد به فراخور علاقه و اقتضاي سني، سريع‌تر از آن آگاه مي‌شوند و دنياي فكري خويش را براساس آن پايه‌ريزي مي‌كنند.
آنها در دسترسي به اطلاعات تغيير و شناخت و يادگيري آن در جامعه نقش پيشرو را بازي مي‌كنند و والدين و بزرگتر‌ها غالباً از غافله جا مي‌مانند.
يك مثال آشكار در اين باره كاربردهاي رايانه و اينترنت در امور روزمره است كه در يك خانواده، جوان‌ها و نوجوانان از اطلاعات و روش‌هاي به روز آن بهره مي برند و در مقابل، والدين و سالمندان به قول خودشان حتي بلد نيستند رايانه را روشن كنند يا به فضاي مجازي وب متصل شوند. ناگفته پيداست اين مظاهر نوين زندگي، دنياي جديدي براي نسل‌هاي نو مي سازد كه بزرگترها با آن بيگانه‌اند و حتي كار به جايي مي‌رسد كه شنيدن جملاتي نظير «دوره و زمانه عوض شده» و «جوان‌هاي امروزي در دنياي خودشان سير مي‌كنند» اين روزها عادي و تكراري شده است.
2. نارسايي‌هاي تعليم و تربيت
والدين، فرزند را براي زندگي در آينده تربيت نمي‌كنند. معيارهاي تعليم و تربيت آنها بيشتر به گذشته نظر دارد. آنان تلاش مي‌كنند با الگو قرار دادن خويش از فرزندشان انساني شبيه خود بسازند. آن هم با معيارها و باورهايي كه در سن و سال خودشان قبول مي‌كنند و مي‌پذيرند و ممكن است براي فرزند نامفهوم باشد.
اقتضائات سني معمولاً ناديده گرفته مي‌شود و والدين حتي خطاهاي خويش را در دوران نوجواني و جواني تجربه‌هاي شخصي مي‌پندارند و تجربه آنها را براي فرزندان قبيح تصوير مي‌كنند. جالب اين كه آنچه در جامعه ما فرزندسالاري ناميده مي‌شود، در حقيقت فرزند ابزاري است؛ چراكه فرزندان در معرض تبديل به شخصيتي قرار دارند كه والدين آرزو مي‌ کنند؛ در اين حوزه تجربيات اصيل و بكر زندگي، بيشتر در لفافه نصايح آزار دهنده و تكراري همراه با ملغمه‌اي از خاطرات، حرف‌ها و ديدگاه‌هاي قديمي و غيركاربردي به نسل‌هاي تازه منتقل مي‌شود و آنچه نتيجه مي‌دهد، گوش‌هايي است كه نصيحت نمي‌گيرد و دلخوري بزرگ‌ترها كه به عقل و ادراك سالم جوان‌ها مشكوكند!
نارسايي در انتقال ميراث گذشتگان و تجربه‌هاي صحيح و كاربردي به دليل آشكار كردن تضادها و ناهمگوني‌ها در خط مشي زندگي و اختلافات كلامي بتدريج يا يكباره به شكاف عميق ميان نسل‌ها دامن مي‌زند و مشكل را حادتر مي‌كند.
تصوير ناعادلانه و مخربي كه گاهي بزرگ‌ترها از نسل جوان مي‌سازند و آنها را به بي‌اعتنايي نسبت به آموزه‌هاي ديني، ريشه‌هاي تاريخي و شئون اصيل رفتاري متهم مي‌كنند، نتيجه همين ناتواني در انتقال مفاهيم، دريافت بازخورد و اختلافات ناشي از رابطه ناقص است.
3. ضعف‌ها و كاركرد نادرست نهاد خانواده‌
خانواده واحد بنيادي اجتماع است و پيوندهاي نسبي و اصيل نظير رابطه ولدي، والدي، برادري و خواهري در آن وجود دارد كه از اعضاي خود در برابر ناملايمات اجتماعي حمايت مي‌كند. نقش اين نهاد در جلوگيري از فاصله نسل‌ها بر كسي پوشيده نيست، اما به دليل نارسايي‌هاي مختلف كه از جنبه‌هاي رفتاري و روان‌شناسي قابل بررسي است، برخي خانواده‌ها نه‌ تنها در اين زمينه به ياري نسل‌هاي جدا افتاده نمي‌شتابند، بلكه به عميق‌تر شدن فاصله‌ها نيز دامن مي‌زنند.
اعطاي آزادي‌هاي بي‌حد و حصر به فرزندان، اعتماد كامل به جامعه براي اجتماعي شدن نسل‌هاي نوپا، دور كردن فرزند از محيط خانواده به بهانه مشغله كاري والدين، از طريق سپردن آنها به مهد و مراكز آموزشي مشكلاتي هستند كه در اين حوزه مطرح مي‌شود و ريشه آن را بايد در رفتار و مسئوليت‌شناسي اعضاي خانواده و بويژه والدين جستجو كرد.
علاوه بر آن، كمرنگ بودن پيوندهاي عاطفي و ارتباطات كلامي در خانواده موجب مي‌شود فاصله ميان نسل‌ها تا رسيدن به مرحله بحران و آشكاري تضادهاي اساسي پنهان بماند و فرصت‌هاي مغتنم و ارزشمندي كه اين نهاد براي همگرايي خانواده در اختيار دارد ناكارآمد و بي‌تأثير شود.
4. تبليغات‌
جهان مدرن با تبليغات پيوند خورده است. انتفاع اقتصادي از راه‌هاي مختلفي نظير ترويج مد و تبليغ مصرف‌گرايي، زياده‌خواهي و راحت‌طلبي بر مناسبات اجتماعي تأثير مي‌گذارد و توقعات جديد و بي‌سابقه مي‌آفريند.
نسل نوپا نيز به فراخور سن و روحيه كمال‌گرايي خود به مطالبه اين توقعات جديد مي‌پردازد و برآورده ‌نشدن انتظارات موجب نارضايتي آنها مي‌شود. ناگفته پيداست نارضايتي به تدريج به افزايش فاصله‌ها و حتي خصومت منجر مي‌شود و ميان نسل‌ها، تضادهاي نامعقول رفتاري به وجود مي‌آورد.
5. بي‌پاسخ ‌ماندن پرسش‌ها
نسل‌‌هاي تازه در زندگي اجتماعي با تغييرات دائمي مواجه مي‌شوند و اين تقابل و سردرگمي موجب پرسشگري مي‌شود و اگر پاسخ‌ها قانع‌كننده نباشد يا حداقل به زباني قابل فهم براي نسل جديد ارائه نشود، بر فاصله‌ها مي‌افزايد. پرسشگران به پرسشگران مي‌پيوندند و در مقابل كساني كه پرسش نمي‌‌كنند و پاسخي هم براي پرسش‌ها ندارند صف مي‌آرايند.
از آنجا كه بزرگ‌ترها مي‌‌دانند در فرهنگ، هميشه حق با بزرگ‌ترهاست و دهان كوچك‌ترها هميشه بوي شير مي‌دهد، اغلب گفتگوي منطقي ميان طرفين انجام نمي‌شود و كار به تخريب و بدگويي مي‌كشد.
6. عدم پذيرش تفاوت ديدگاه‌ها
تفاوت ديدگاه‌ها، طبيعي و اغلب سازنده است. در مقابل رد نظرهاي مخالف و ديدگاه‌هاي متفاوت و خود رأيي و خود حق‌بيني به نفي شعور و درك صاحبان ساير ديدگاه‌ها تعبير مي‌شود و قدرت تخريبي ايجاد مي‌كند. هنگامي كه فرد يا نسلي تنها ديدگاه ويژه‌اي را كه مورد تأييد او و همقطارانش است بپسندد و از پذيرش يا شنيدن نظر مخالف سر باز زند، زمينه‌هاي جدايي ميان افراد فراهم مي‌آيد.
اين را هم بايد از نارسايي‌هاي فرهنگي جامعه ايراني دانست و مطلق‌گرايي كاذبي كه گاهي گريبانگير گروه‌ها و نسل‌ها مي‌شود و به طرد آنها از يكديگر مي‌‌انجامد.
اسكار وايلد، نويسنده ايرلندي در اين باره سخن نغزي دارد كه ذكرش خالي از لطف نيست. به زعم وي : «وقتي همه با من هم عقيده مي‌شوند، تازه احساس مي‌كنم كه اشتباه كرده‌ام»
7. اعمال محدوديت‌هاي نابجا
والدين اغلب فرزندانشان را در معرض خطر و تمايل به آن فرض مي‌كنند. آنها اراده و اختيار نسل‌هاي جوان را براي پرهيز و امتناع قبول ندارند و همواره مي‌كوشند با نظارت دقيق جوانان را از آسيب‌ها مصون نگه‌دارند.اعمال محدوديت درباره دوست‌يابي، نحوه لباس پوشيدن، معاشرت و حتي صحبت و اظهار ‌نظر كردن، تفاوت‌هاي فكري و شئون رابطه ميان نسل‌ها را به‌صورت منفي تجلي مي‌دهد و راه‌ زندگي آنان را از يكديگر جدا مي‌كند. تجربه‌ سال‌هاي اخير نيز گواهي مي‌دهد محدوديت‌ و محروميت آنجا كه نابجا يا بيش از اندازه باشد، نتيجه كاملاً معكوسي در پي دارد و مخفي‌كاري و تضعيف رابطه صادقانه را موجب مي‌شود.

پاسخ : با تشکر از مقاله شما...
این مطلب در سایت قرار گرفت...
در صورتی که مایلید در پیام نما نیز درج شود بهتر است این مطلب را به ایمیل پیام نما ارسال نمایید...


نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتی

مطالب مشابه:

  1. هم اندیشان پنجشنبه 29 اسفند 1392
  2. هم اندیشان چهارشنبه 28 اسفند 1392
  3. هم اندیشان سه شنبه 27 اسفند 1392
  4. هم اندیشان دوشنبه 26 اسفند 1392
  5. هم اندیشان یکشنبه 25 اسفند 1392
  6. هم اندیشان شنبه 24 اسفند 1392
  7. هم اندیشان پنجشنبه 22 اسفند 1392
  8. هم اندیشان چهارشنبه 21 اسفند 1392
  9. هم اندیشان سه شنبه 20 اسفند 1392