تبلیغات در اینترنتclose
خودکشی
اندازه متن
- کوچکتر | + بزرگتر
بالا
Top
   

زمان جاری : جمعه 03 خرداد 1398 - 2:41 قبل از ظهر
نام کاربری : پسورد : یا عضویت | رمز عبور را فراموش کردم





ارسال پاسخ
تعداد بازدید 208
نویسنده پیام
rezvan71r71 آفلاین



ارسال‌ها : 11790
عضویت: 14 /6 /1391
محل زندگی: یــه جــای ســرد و تــاریـکــــــــــ ــ...

تشکرها : 20382
تشکر شده : 35951
خودکشی
زندگی یک چمدان است که می آوریَش

بار و بندیل سبک می کنی و می بَریَش

خودکشی،مرگ قشنگی که به آن دل بستم

دست کم هر دو سه شب سیر به فکرش هستم

گاه و بیگاه پُر از پنجره های خطرم

به سَرم می زند این مرتبه حتما بپرم

گاه و بیگاه شقیقه ست و تفنگی که منم

قرص ماهی که تو باشی و پلنگی که منم

چمدان دست تو و ترس به چشمان من است

این غم انگیزترین حالت غمگین شدن است

قبل رفتن دو سه خط فحش بده،داد بکش

هی تکانم بده،نفرین کن و فریاد بکش

قبل رفتن بگذار از تهِ دل آه شوم

طوری از ریشه بکِش اَره که کوتاه شوم

مثل سیگار،خطرناک ترین دودم باش

شعله آغوش کنم حضرتِ نَمرودم باش

مثل سیگار بگیرانم و خاکستر کن

هر چه با من همه کردند از آن بدتر کن

مثل سیگار تمامم کن و ترکم کن باز

مثل سیگار تمامم کن و دورم انداز

من خرابم بنشین،زحمت آوار نکِش

نفَست باز گرفت،این همه سیگار نکِش

آن به هر لحظه ی تب دارِ تو پیوند منم

آنقَدَر داغ به جانم که دماوند منم

توله گرگی که در اندیشه ی شریانِ منی

کاسه خونی،جگری،سوخته مهمانِ منی

چَشم بادام،دهان پسته،زبان شیر و شکر

جامِ معجونِ مجسم شده این گرگ پدر

تا مرا می نگرد قافیه را می بازم

بازی منتهی العافیه را می بازم

سیبِ سیب است تَن انگیزه ی هر آه منم

رطبِ عرشِ نخیل و قدِ کوتاه منم

ماده آهوی چمن،هوبره ی سینه بلور

قابِ قوسِین دهن،شاپَره ی قلعه ی دور

مظهرِ جانِ پلنگم که به ماهی بندم

و به جز ماه دل از عالم و آدم کَندم

ماهِ بیرون زده از کنگره ی پیرهنم

نکند خیز بَرم پنجه به خالی بزنم

خنده های نَمَکینت،تبِ دریاچه ی قم

بغض هایت رقمی سردتر از قرنِ اتم

مویِ بَرهم زده اَت،جنگلِ انبوه از دود

و دو آتشکده در پیرهنت پنهان بود

قصه های کهن از چشم تو آغاز شدند

شاعران با لبِ تو قافیه پرداز شدند

هر پسربچه که راهش به خیابان تو خورد

یک شبه مرد شد و یکه به میدان زد و مُرد

من تو را دیدم و آرام به خاک افتادم

و از آن روز که در بندِ تواَم آزادم

چشممان خورد به هم،صاعقه زد پلکم سوخت

نیزه ای جمجمه اَم را به گلوبندِ تو دوخت

سَرم انگار به جوش آمد و مغزم پوسید

سرطانی شدم و مرگ لبم را بوسید

دوزخِ نِی شدم و شعله دواندم به تَنت

شعله پوشیدم و مشغولِ پدر سوختنت

به خودم آمدم انگار تویی در من بود

این کمی بیشتر از دل به کسی بستن بود

پیش چشمِ همه از خویش یَلی ساخته ام

پیش چشمان تو اما سپر انداخته ام

ناگهان دشنه به پشت آمد و تا بیخ نشست

ماهِ من روی گرفت و سرِ مریخ نشست

آسِ در مُشتِ مرا لاشخوران قاپ زدند

کرکَسان قاعده را از همه بهتر بلدند

چایِ داغی که دلم بود به دستت دادم

آنقَدَر سرد شدم،از دَهَنت افتادم

و زمینی که قسم خورد شکستم بدهد

و زمان چَنبره زد کار به دستم بدهد

تو نباشی من از آینده ی خود پیرترم

از خرِ زخمیِ ابلیس زمین گیر ترم

تو نباشی من از اعماقِ غرورم دورم

زیرِ بی رحم ترین زاویه ی ساطورم

تو نباشی من و این پنجره ها هم زردیم

شاید آخر سرِ پاییز توافق کردیم

هر کسی شعله شد و داغ به جانم زد و رفت

من تو را دور دَهَنِ روی دهانم زد و رفت

همه ی شهر مهیاست مبادا که تو را

آتشِ معرکه بالاست مبادا که تو را

این جماعت همه گرگند مبادا که تو را

پیِ یک شامِ بزرگند مبادا که تو را

دانه و دام زیاد است مبادا که تو را

مردِ بدنام زیاد است مبادا که تو را

پشت دیوار نشستند مبادا که تو را

نانجیبان همه هستند مبادا که تو را

تا مبادا که تو را باز مبادا که تو را

پرده بر پنجره انداز مبادا که تو را

دل به دریا زده ای،پهنه سراب است نرو

برف و کولاک زده،راه خراب است نرو

بی تو من با بدنِ لختِ خیابان چه کنم

با غم انگیزترین حالتِ تهران چه کنم

بی تو پَتیاره ی پاییز مرا می شکند

این شبِ وسوسه انگیز مرا می شکند

بی تو بیکار و کَسم،وسعتِ پشتم خالیست

گل تو باشی منِ مفلوک دو مشتم خالیست

بی تو تقویم پُر از جمعه ی بی حوصله هاست

و جهان مادرِ آبستنِ خط فاصله هاست

پسری خیر ندیدَم که دگر شک دارم

بعد از این هم به دعاهای پدر شک دارم

می پَرم،دلهره کافیست،خدایا تو ببخش

خودکشی دستِ خودم نیست خدایا تو ببخش


امضای کاربر :
نـــــداری گــــدایی به رســـــوایی مــــــــــــــــــن...
پنجشنبه 03 مرداد 1392 - 02:35
نقل قول این ارسال در پاسخ گزارش این ارسال به یک مدیر
تشکر شده: 2 کاربر از rezvan71r71 به خاطر این مطلب مفید تشکر کرده اند: marmarsomi & yasi77 &
marmarsomi آفلاین



ارسال‌ها : 523
عضویت: 19 /2 /1392
محل زندگی: رم

تشکرها : 2033
تشکر شده : 939
پاسخ : 1 RE خودکشی
گاهی به جایی میرسد
که ادم دست به خود کشی میزند!
نه این که تیغ بردارد رگش را بزند
نه !!!!!!!!!!!!
همین که قید احساسش را می زند یعنی خودکشیییییییییییییییی

امضای کاربر :
تو خوب باش ......
پنجشنبه 03 مرداد 1392 - 10:08
نقل قول این ارسال در پاسخ گزارش این ارسال به یک مدیر
تشکر شده: 1 کاربر از marmarsomi به خاطر این مطلب مفید تشکر کرده اند: rezvan71r71 /
ارسال پاسخ



برای ارسال پاسخ ابتدا باید لوگین یا ثبت نام کنید.


پرش به انجمن :