تبلیغات در اینترنتclose
ابولفضل سپهر
اندازه متن
- کوچکتر | + بزرگتر
بالا
Top
   

زمان جاری : دوشنبه 04 شهریور 1398 - 10:28 قبل از ظهر
نام کاربری : پسورد : یا عضویت | رمز عبور را فراموش کردم





ارسال پاسخ
تعداد بازدید 631
نویسنده پیام
art_andish آفلاین



ارسال‌ها : 3740
عضویت: 16 /6 /1391
محل زندگی: اصفهان

تشکرها : 1547
تشکر شده : 9086
ابولفضل سپهر
اسم خداي رحمان
اول قصّه ي ماست
قصّه ي قصّه گوي
قصّه هاي غصّه هاست
_
اتل متل يه شاعر،
پر از شوره و احساس
قصّه مي گه ز نرگس
قصّه اي از گل ياس
_
اتل متل يه شاعر
مهربون و با صفا
هميشه مي نويسه
اون براي بچه ها
_
اتل متل يه شاعر
که درد جبهه داره
اتل متل مي خونه
قصّه داره دوباره
_
اتل متل يه شاعر
ضد ثموده و عاد
راوي يک حماسه
مثل حضرت سجاد
_
همون که شام و کوفه
شور و غوغا به پا کرد
با خطبه هاش اون جاها
عالمو کربلا کرد
_
شاعر قصه ي ما
اون شاعر_ شهيدا
پرستو شده حالا
جماعت بچه ها
_
چن ماه پيش مي گفتن
بستري و بيماره
مدتيه شاعرِ
ما کليه نداره
_
شاعر قصه ي ما
ابوالفضل سپهره
هموني که باني
اتل متل تو شعره
_
اتل متل يه بابا...
اتل متل راحله...
اتل متل يه مادر...
اتل متل يه جعبه...

يه موقعي با شعراش
شور و غوغا به پا کرد
ياد هزار تا مجروح
يادي ز لاله ها کرد
_
ياد اونا که رفتن
تو ذهن بچه ها کرد
ناله ز بي مهريِ
مردم و با اون ها کرد
_
شور توي دل ها انداخت
با لحن بچه گونه
به ياد ما ها انداخت
بي مهري زمونه
_
هزار هزار شيميايي
هزار مجروح اعصاب
هزار شهيد گمنام
هزار تا آدم خواب
_
هزار هزاران‌ پدر
هزار هزار تا مادر
هزار تا ديده به راه
هزار هزار تا همسر
_
هزار هزار پرستو
هزار هزار شقايق
هزار هزار پرنده
هزار هزار تا عاشق
_
هزار هزار ناسپاس
هزار هزار باصفا
هزار تا زخم زبون
هزار تا مهر و وفا
_
شاعر قصه ي ما
با اون قلب شکسته
قلبي که مشکل داره
تو آي سي يو نشسته
_
چنت ماه پيش شنيدم
شاعر ما _بيماره
به کمک و دعاي
ما ها نياز داره
_
تا اين که بيرون بياد
شعر بخونه دوباره
بازم براي ما ها
اتل متل بياره

اتل متل يه شاعر
مي گف شفا مي گيرم
من از حضرت زهرا(سلام الله عليها)
يه روز دوا مي گيرم
_
اتل متل يه شاعر
که ديگه بين ما نيست
توي درس محبت
نمره ي اون شده بيست
_
آقا مي گفت_ که کم نيست
اين از کار شهيدا
گسي زنده بداره
نام و يادي از اون ها
_
اتل متل يه شاعر
که سکته کرد و جون داد
با حرفي که آقا گفت
مي خوام بگم که خون داد
_
اتل متل يه شاعر
اون که شفا گرفته
از سه نفر يه باره
همون شفا گرفته
_
اتل متل يه شاعر
با ذکر نرگس و ياس
رسيد به وصل حسين(عليه السلام)
رسيد به وصل عباس(عليه السلام)
_
ولادت حسين(عليه السلام) بود
بسته شد اون چشم پاک
ولادت سقا بود
دفن شدش زير خاک
_
گر چه سپهر ماها
ديگه شعر نمي خونه
مي خوام بگم که راهش
بازم زنده مي مونه
_
اتل متل يه دنيا پر
از زشتي و فحشا
يه سيدي از خمين
کرد اونو شهر گل ها
_
اتل متل جوونا
که مثل پروانه ها
دور شمع وجودش
پر مي زدن اون روزا                                                                                                                                        ===براي شادي روح آن مرحوم صلوات:42:




امضای کاربر :
تو بی خیالی ولی من



عاشقتم هنوز شدیدن
جمعه 14 مهر 1391 - 14:20
نقل قول این ارسال در پاسخ گزارش این ارسال به یک مدیر
تشکر شده: 10 کاربر از art_andish به خاطر این مطلب مفید تشکر کرده اند: rezvan71r71 & saba & lilac & javadjan & amonika & mahtab & glaris & pari & aristocratic-girl & somayyeh &
amonika آفلاین


ارسال‌ها : 1734
عضویت: 14 /8 /1391
محل زندگی: گناوه

تشکرها : 6784
تشکر شده : 4047
پاسخ : 2 RE ابولفضل سپهر
سلام ممنون که نوشتی
من شعر های ابوالفضل سپهر رو خیلی اتفاقی خوندم یه جایی همه ی شعر هاش رو نوشته بودن منم همش رو خوندم
الحق و الانصاف که شعراش حرف نداشت با زبون بچه ها خیلی چیزها رو یا  بزرگترها داد!
یادش گرامی و روحش قرین رحمت الهی!

امضای کاربر :
از این پس غرورم یک امپراطوری کبیر است...

که برای هیچ کس سقوط نخواهد کرد...

شنبه 04 آذر 1391 - 19:13
نقل قول این ارسال در پاسخ گزارش این ارسال به یک مدیر
تشکر شده: 2 کاربر از amonika به خاطر این مطلب مفید تشکر کرده اند: art_andish / somayyeh /
amonika آفلاین


ارسال‌ها : 1734
عضویت: 14 /8 /1391
محل زندگی: گناوه

تشکرها : 6784
تشکر شده : 4047
پاسخ : 3 RE ابولفضل سپهر
دارا و سارا (سروده ي مرحوم ابوالفضل سپهر)
=========================
هنگام جنگ داديم صدها هزار دارا
شد كوچه هاي ايران مشكين ز اشك سارا
سارا لباس پوشيد ، با جبهه ها اجين شد
د فكه و شلمچه ، دارا به روي مين شد
چندين هزار دارا، بسته به سر سربند
يا تكه تكه گشتند يا كه اسير و دربند
ساراي ديگري در ، مهران شده شهيده
دارا كجاست؟او در ، اروند آرميده
دوخته هزار سارا چشمي به حلقه در
از يك طرف و ديگر چشمي ز خون دل ، تر
سارا سوال مي كرد ، دارا كجاست اكنون؟
ديدند شعله ها را در سنگرش به مجنون
خون گلوي دارا آب حيات دين است
روحش به عرش و جسمش ، مفقود در زمين است
در آن زمانه رفتند ، صدها هزار دارا
در اين زمانه گشتند دهها هزار "دارا"
هنگام جنگ دارا گشته اسير و دربند
داراي اين زمانه با بنز رود به دربند
داراي آن زمانه بي سر درون كرخه
ساراي اين زمانه در كوچه با دوچرخه
در آن زمانه سارا با جبهه ها عجين شد
در اين زمانه ناگه ، چادر (لباس جين ) شد
با چفيهايي كه گلگون از خون صد چو داراست
سارا ، خود از براي ، جلب نظر بياراست
آن مقنه ور افتاد ، جايش فوكل در امد
سارا به قول دشمن از اُملي در امد
دارا و گوشواره ، حقا كه شرم دارد!
در دستهايش امروز، او بند چرم دارد!
با خون و چنگ و دندان ، دشمن ز خانه رانديم
اما به ماهواره تا خانهاش كشانديم
يارب تو شاهدي بر اعمالمان يكايك
بدم المظلوم يا الله ، عجل فرجه وليك
جاي شهيد اسم خواننده روي ديوار
آنها به جبهه رفتند ، اينها شدند طلبكار!

امضای کاربر :
از این پس غرورم یک امپراطوری کبیر است...

که برای هیچ کس سقوط نخواهد کرد...

دوشنبه 17 تیر 1392 - 13:28
نقل قول این ارسال در پاسخ گزارش این ارسال به یک مدیر
تشکر شده: 2 کاربر از amonika به خاطر این مطلب مفید تشکر کرده اند: glaris / pari /
art_andish آفلاین



ارسال‌ها : 3740
عضویت: 16 /6 /1391
محل زندگی: اصفهان

تشکرها : 1547
تشکر شده : 9086
پاسخ : 4 RE ابولفضل سپهر
آی قــصــــه قــصــــه قــصــــه نــــون و پنیـــــــر و پسـتـــــه 
یــــک زن قـــد خـمـیــــــــــده روی زمیـــــــن نشـسـتــــــه

یــــک زن قـــد خــمیــــــــــده یـــــــــک زن دلشــکسـتـــــه 
کـــه چــادرش خــاکیـــــــه روی زمیـــــــن نــشسـتـــــه 

دست میذاره رو زانــــــــوش زانـــــوشــــو هی میمالــــه 
تندتند میـگه یا علــــــــــــی درد میــــــکشـــــه مینالــــه 

شـکسـتــــه و تـکیـــــــــــده صــــورت خیــس و گلفـــــام
دست میکشه روی قبــــــــر قبـــــــر شهیـــــــد گمنـــــام


 


آب میـــــریـــزه روی قبــــــــر با دستـــــــــای ضعیـفــــش 
قبـرو مـیشــــــــوره و بـعــــد دست میکنه تـــو کیفـــــش 

از تـــــو کـیفش یـه جـعبــــه خــــرما میـــــاره بیـــــــــرون 
میـــــــذاره روی اون قبــــــــر بــهش میگه مادرجـــــــون 

به قربـــون بـی کسیـــــــــت چـــــــــرا مــــــادر نـــــداری؟ 
پنج شنبـــــــه هـا بــــه روی پــای کــــی سر میــــذاری؟

بابات کجاســـت عزیــــــزم؟ بــــــــــــرادرت خـــــــواهرت؟ 
حــرفــــی بزن عــزیــــــــــزم منــــــم جـــــــای مـــــــادرت 

نیـــگا نــکن کــــه پیـــــــــرم نیــــــگا نــــــکن مریضــــــــم 
تو هم عین بچّــــه مــــــــی راست میگم عزیزم!

نیـــگا نــکن کــــه پیـــــــــرم نیــــــگا نــــــکن مریضــــــــم 
تو هم عین بچّــــه مــــــــی بچـــــــــه بــــــی نشونــــــم 

همون که رفت و با خـــــــود بــــــــرده گرمــــــی خونـــــم 
میـــــــزنه زیــــــر گریـــــــــــه ســـــرش رو تکون میـــــــده 

درمیـــــــاره یــه عکســــــی از کیفش نشــــــون میــــده 
عکســـــو میبوسـه و بــــــعد میــــــــذاره روی ســـــرش 

عکـــــــس بچـه خوبــــــــش عــــکس علــــــــــی اکبرش 
تو هم عین بچّــــه مــــــــی بچـــــــــه بــــــی نشونــــــم 

همون که رفت و با خـــــــود بــــــــرده گرمــــــی خونـــــم 
همون که آخرین بــــــــــــــار وقتــــــی که ترکـــــم می کـرد 

نذاشت بـــرم دنبالـــــــــــش گفت که مامان تــو برگـــــرد 
بــــــــــرو کنــــــــــــــار بـابـا نمــــــی تونــــــه راه بیـــــاد

من خودم دارم میـــــــــــــرم اونــــــه که تو رو مـــی خواد 
گریه ش یهــــو بند میــــــــاد فکـــــــر میکنــــه و با مکـــث 

بغض میــــکنه دوبـــــــــــــاره خیـــره میشه به اون عکس 
دلــم رضــــــا نمـــــــــــی داد ولـــــــــی بـــــه خـــاطـر اون 

دیگه پی اش نـــــرفتــــــــــــم گفتـــــــم برو مــــــادرجــــون 
صورت مـــــن رو بوســــــــــید بـــــرگشتـــــش و دویــــدش 

لبخنـــد زدم زورکـــــــــــــــــی ســـــــر کــــــوچه رسیــدش 
تحملـــــــم تـموم شــــــــــــــد بــــــه دنبالـــــــش دویــــــدم 

ولـــــــــی دیــگه بچـــــــــــه مو ندیـــــــــــدم و ندیـــــــــــــدم 
وقتــــــی رسیدم خونــــــــــــــه بــابــای پیــــــــــرمــــــــردش 

یواشــی زیــــــــر پتــــــــــــــــــو داشتـــــش گریه میــکردش!




چه شبــــــــــها که به یــــــادش با گریـــــــــه خوابم می بــرد 

باباش چقــــــــدر زورکــــــــــــی بغضشــــو فرو مـــی خــورد 
لـبخنـــــــــدهای زورکــــــــــــــی اون بغض هــــــای پیرمــــــرد 

کارشـــــــو آخــرش کـــــــــــــــرد مــرد خونـــــم سکتـــه کــــرد 
الهـــــــــــــی که بمیـــــــــــــــرم چشماش به در سفید شــد 

آخر نفهمیـــــــــد علـــــــــــــــی اسیــــــــره یا شهیــــد شـــد 
ســــــــــــــــرت رو درد آوردم؟ بگـــــــم بــــــازم یا بســـــــه؟ 

آخ الهـــــــــی بمیــــــــــــــــــرم سنگــــــت چـــــرا شکستـــه؟ 
عـــــــــیب نـــداره مــــــــــــادرم یه کمــی طاقــــــــت بیـــــــــار 

یــه کار نـــــــــــــو دستمــــــــــه دنـــدون رو جیـــــــگر بــــــــذار 
سرویســـــــه نــو عروســــــــــه دختـــــــــر عـــــــذرا پیــــــــــره 

تمــــــــــوم بشه ، یه پولـــــــی دســــــت منــــــو میگیــــــــره 
یـــــه سنگ قبر خوشـــــــــــگل خــــــــودم بـــرات میــــــــــارم

با فاطمـــــــــــه میــــامــــــــــــو رو قبـــــــــر تـــــــو میـــــــذارم 
گفتم راستـــــــی فاطـــــــــــمه رفتـــــــــه به خونـــــه بخـــــت

خیلـــــــــی خونــدم توگوشش راضــی شدش خیلی سخت 
اون نامـــــزدعلـــــــــــــ ی بــــود همیـــــــــن علــــــــی اکبــرم 

عینهـــــــو دختـــــــــرم بــــــــود صـــــــدام میـکرد مـــــــــادرم 
راستــــــــــــی تو زن گرفتـــــی؟ یا که هنـــــــــوز نامـــــــزدی؟ 

کاشکی مــــــادرت مـیگفـــــــت هیچ وقت بهش قـول نـــــدی
راستــــــــی یادم رفت بگـــــــم از دختــــــــــــرم بهــــــــــــاره 

اونم شـــــوهر کرد و رفــــــــــت شوهرشـــــــو دوســــت داره 
خواســـــــتگارکه زیاد داشـــــت ولـــــی جـــــواب نمــــی داد 

میگفت عروســی باشــــــــــــه وقتــــــــی داداشــــــم بیــاد 
بـــــــــــــرای ازدواجـــــــــــــــش داشتـــش خیلی دیر میشد 

به پــــای باباش و مــــــــــــــــن اونــــــم داشت اسیر میشد 
همسنگــــــــر علــــــــــی بـــود دامــــــــاد و میـــــــــگم ننــه 

بــــرای مــــــن از علــــــــــــــی یــــــــه حرفهایـــــــی میزنـه 
میــــــــــگه شــــب حـمله بــود تــــــــو خیبــــر و تو مجنــون 

میــــــــــون تیـــــر و تـــرکــــــش تــــــــو اون گلولــــــــه بارون 
یــــــــه ترکــــــــــش خمپـــــــاره خــورده تـــــــوی گردنــــــش 

دیگه تــــــــــو اون شلوغـــــــــی بچـــــــــــه ها ندیدنـــــــــش 
همه اش چــــرا تو حرفـــــــــــام یاد علــــــــی می افتــــــــم 

کجا بودیــــــــــــم عزیــــــــــــــزم دختـــــرمــــــــو می گفتـــــــم 
کنــــــــار ســـــــــفره عقـــــــــــد وقتــــــــی اونو نشــــونـــدن 

یادم نمیره هــــــــــیچ وقـــــــــت وقتـــــــی خطبـــه رو خوندن 
وقتــــــــــی که گفتــــــــن عروس رفتـــــــــــه که گل بچینـــــــه



 











با گریــــــــه گفت که رفتــــــــــــه داداششـــــــــــو ببینــــــــــه 
دوبـــــــــــاره و ســــــــــــه بــاره جلـــــــــوی چشـــــم دامـاد

تمــــــام جبهـــــه رو گشـــــــت گریـــــــه کرد و جـــــواب داد 
رویـــــــــــم سیــاه مـــــــــــادرم ســــــــــــــــرت رو درد آوردم

آخ آخ ، راستــــــــــــی ببینــــم قـــــــــرص قلبمـــــو خــوردم 
بغضــی کـرد و دستــــــــــــــای لرزونـــــــــو کرد تو کیفــــش

دســـتـــــــــای پینــه بستـــش اون دستــــــــای ضعیفـــش 
دست هایــی که جــــــــــا داره آدم بــــــــــراش جـــــون بده

اون دستـــــای ضعیفـــــــــــــش کـــــــه عرشـــو تکــون میده 
اون دستـــــــای ضعیفــــــــــــی کــــــــه پرشـــــــده ز پینـــــه

اون دستــــــای ضعیفــــــــــــی کـــــــــــه مـــــــرد آفرینــــــــه 
دســـــت گذاشت رو زانـــوش همـــــون کوه عشق و صبـــر

با یاعلــــــــــــــــــی بلند شـــد بلنــــد شــــــد از روی قبــــر 
گفت دیـــــگه بــاید بــــــــــــرم قرص هامــــــــو نخـــــــوردم

حـــــلال بکـــــــن عزیــــــــــــزم ســــــــــــــــرت رو درد آوردم 
بازم مــــــــــــــیام کنـــــــــــارت عزیزکـــــــــم شنیـــــــــدی؟

تــــــو هم عین بچه مـــــــــــی بـــــــــوی اکبــــــرو میــــدی 
هــــــــی اشــــــــکهای پیــرزن زصورتـــــــــش میچکیـــــــد

دور شــــــــد از ســــــر قبــــــــر ســــــــر قبــــــــر اون شهید 
شهیدی که سکتـــه کــــــــــرد بـــابـــای پیرمــــــــــــــردش

خواهر اون وقت عقــــــــــــــد همـــــــه ش گریه میکردش
اون که تا حــــالا غیـــــــــــر از فاطمــــه مــادر نداشـــــــت

تیرخــــــورده بود گردنـــــــــش روی تنـــــش سر نداشــــت 
دستـــــهای اون شهیــــــــــد بــــه پشــت مــــادرش بـود

مـــــادر نفهمیــــــــــــد که اون علــــــــی اکبـــرش بــــــود 
مـــــادرو همراهــــــــــــی کرد گفــــــــت که مهربونــــــــم

غصـــه نـــــخور مـــــــــــــادرم تمامشــــــو مـــی دونـــــم
آی قــصـــه قــصـــه قــصـــه نــــون و پنیـــــــر و پسـتــــه 

خواهــــــری که با گریـــــــــــه ســــــــر سفره نشستـــــه
یــــــک زن قـــد خمیـــــــــــده ســــنگ قبــــر شکستـــــه

گریــــــــه هـــای پیرمــــــــــرد بگـــــــــم بازم یا بســـــــــه؟



امضای کاربر :
تو بی خیالی ولی من



عاشقتم هنوز شدیدن
چهارشنبه 23 اردیبهشت 1394 - 21:53
نقل قول این ارسال در پاسخ گزارش این ارسال به یک مدیر
تشکر شده: 2 کاربر از art_andish به خاطر این مطلب مفید تشکر کرده اند: aristocratic-girl / glaris /
art_andish آفلاین



ارسال‌ها : 3740
عضویت: 16 /6 /1391
محل زندگی: اصفهان

تشکرها : 1547
تشکر شده : 9086
پاسخ : 5 RE ابولفضل سپهر
تل متل يه بابا...

اتل متل يه بابا

كه اون قديم قديما

حسرتشو مى خوردن

تمومى بچه ها

اتل متل يه دختر

در دونه باباش بود

هر جا كه بابا مى رفت

دخترش هم باهاش بود

اون عاشق بابا بود

بابا عاشق اون بود

به گفته رفيقاش

بابا چه مهربون بود

يه روز آفتابى

بابا تنها گذاشتش

عازم جبهه ها شد

دخترُ جا گذاشتش

چه روزهاى سختى بود

اون روزهاى جدايى

چه سالهاى بدى بود

ايّام بى بابايى

چه لحظه سختى بود

اون لحظه رفتنش

ولى بدتر از اون بود

لحظه برگشتنش

هنوز يادش ترفته

نشون به اون نشونه

اونكه خودش رفته بود

آوردنش به خونه

رهرا به سلام كرد

بابا فقط نگاش كرد

اداى احترام كرد

بابا فقط نگاش كرد

خاك كفش بابارو

سرمه تو چشاش كرد

هى بابارو بغل كرد

بابا فقط نگاش كرد

زهرا براش زبون ريخت

دو صد دفعه صداش كرد

پيش چشاش ضجّه كرد

بابا فقط نگاش كرد

اتل متل يه بابا

يه مرد بى ادعا

مى خوان كه زود بميره

تموم خواستگارا

اتل متل يه دختر

كه بر عكس قديما

براش دل مى سوزونن

تمومى بچه ها

زهرا به فكر باباش

بابا به فكر زهرا

گاهى به فكر ديروز

گاهى به فكر فردا

يه روز مى گفت كه خيلى

براش آرزو داره

ولى حالا دخترش

زيرش لگن مى ذاره

يه مى گفت دوست دارم

عروسيتو ببينم

ولى حالا دخترش

ميگه به پات مى شينم

مى گفت برات بهترين

عروسى رو مى گيرم

ولى حالا مى شنوه

تا خوب نشى نميرم

وقت غذا كه مى شه

سرنگ ور مى داره

يه زرده تخم مرغ

توى سرنگ مى ذاره

گوشه لُپ باباش

سرنگ و مى فشاره

براى اشك چشماش

هى بهونه مياره

«غصه نخور بابا جون

اشكم مال پيازه»

بابا با چشماش مى گه

خدا برات بسازه

هر شب وقتى بابارو

مى خوابونه توى جاش

با كلى اندوه و غم

ميره سر كتاباش

حافظُ ور مى داره

راه گلوش مى گيره

قسم مى ده حافظُ


خواجه بابام نميره

دو چشمشُ مى بنده

خدا خدا مى كنه

با آهى از ته دل


حافظُ وا مى كنه

فالُ و شاهد فال

به يك نظر مى بينه

نمى خونه، چرا كه


هر شب جواب همينه

ديشب كه از خستگى

گرسنه خوابيده بود

نيمه شب چه خواب


قشنگى رو ديده بود

تو يك باغ پر از گل

پر از گل شقايق

ميون رودى بزرگ


نشسته بود تو قايق
يه خرده اون طرف‌تر
ميان دشت و صحرا
جايي از اين‌جا بهتر…

بابا سوار اسبه
مگه مي‌شه محاله…
بابا به آسمون رفت
تا پشت يک در رسيد...

امضای کاربر :
تو بی خیالی ولی من



عاشقتم هنوز شدیدن
چهارشنبه 23 اردیبهشت 1394 - 21:54
نقل قول این ارسال در پاسخ گزارش این ارسال به یک مدیر
تشکر شده: 3 کاربر از art_andish به خاطر این مطلب مفید تشکر کرده اند: aristocratic-girl / glaris / somayyeh /
glaris آفلاین



ارسال‌ها : 3984
عضویت: 29 /12 /1391
تشکرها : 6291
تشکر شده : 10905
پاسخ : 6 RE ابولفضل سپهر
خدا رحمتش کنه.واقعا واقعا واقعا عالی بود با سومیه اشکم در اومد.

امضای کاربر :
بازار قم از نقل لبت رو به کسادی ست

           بیچاره نکن حاج حسین و پسران را

پنجشنبه 24 اردیبهشت 1394 - 10:34
نقل قول این ارسال در پاسخ گزارش این ارسال به یک مدیر
تشکر شده: 2 کاربر از glaris به خاطر این مطلب مفید تشکر کرده اند: somayyeh / art_andish /
ارسال پاسخ



برای ارسال پاسخ ابتدا باید لوگین یا ثبت نام کنید.


پرش به انجمن :